“Kino niezależne w Polsce 1989-2009″, Piotr Marecki

8.05.2009 
Kategoria: Marecki Piotr, Krytyka Polityczna, film, książka, różne


Wydawca…

…Allegro.pl
…Nokaut.pl

“Kino niezależne w Polsce 1989-2009. Historia mówiona”; Piotr Marecki; Wyd. Krytyka Polityczna (2009) :: Rozmowa z Maciejem Karpiński (PISF) oraz wideo z festiwali “Filmoffo”, “OFF jak gorąco”, “Filmowa Góra”, “KAN”, “KilOFF”, “Off Cinema” i “Skoffka”. Poniżej zobacz fragment filmu Piotra Krzywca Czerwona Rewolucja (offowy film akcji i najbardziej szalona antykomunistyczna sensacyjno-przygodowa czarna komedia political-fiction, jaką zrealizowano w Polsce - Filmweb.pl)

Kino niezależne w Polsce 1989–2009 to podsumowanie dwóch dekad rozwoju tego zjawiska i próba stworzenia jego „historii mówionej”. Z rozmów z czołowymi twórcami offowymi powstała książka o entuzjazmie, działaniu zespołowym i realizowaniu projektów niesformatowanych na potrzeby rynku. O swojej filmowej aktywności – oddolnej, spontanicznej i niekomercyjnej – opowiadają Cezary Ciszewski, Paweł Czarzasty, Abelard Giza, Hubert Gotkowski, Oskar Kaszyński, Wojciech Koronkiewicz, Bodo Kox, Piotr Krzywiec, Kobas Laksa, Grzegorz Lipiec, Łyżka czyli Chilli, Dominik Matwiejczyk, Piotr Matwiejczyk, Mathias Mezler, Dariusz Nojman, Joanna Pawluśkiewicz i Marzena Popławska, Mariusz Pujszo, Sławomir Shuty i Zespół Filmowy „Skurcz”.

To właśnie oni stworzyli najbardziej wyraziste i radykalne projekty audiowizualne po 1989 roku. Z zebranych w Kinie niezależnym wywiadów wyłania się spójny obraz tego ważnego, choć często niedocenianego nurtu we współczesnej polskiej kulturze.

O Rambo, kosmitach zaciągających po białostocku i kłopotach z producentem Piotr Marecki rozmawia z Piotrem Krzywcem

Fragment wywiadu poniżej, całość w książce Kino niezależne w Polsce 1989-2009. Historia mówiona.

Piotr Marecki: To niewiarygodne, że Czerwona rewolucja nie została przypomniana za rządow PiS-u.

Piotr Krzywiec: Miała być przypomniana, tylko nowy właściciel filmu się nie zgodził. To powinien być flagowy okręt PiS-u, nie ma drugiego takiego filmu. Czerwona rewolucja pokazuje błyskotliwą karierę Engelsa Komuchowicza, który przystroił się w piórka socjaldemokraty i startuje w wyborach prezydenckich w Polsce. Pojawiają się też wątki skorumpowanych policjantów, byłych esbeków, gangsterów zza wschodniej granicy i ogólnej degrengolady przefarbowanych czerwonych lisków-demokratów. Film kończy się uznaniem PZPR za organizację przestępczą.

Dlaczego jest kilka wersji Rewolucji?

Producent sprzedał Rewolucję komuś, kto montuje ją od lat i chce uzyskać formę doskonałą, a nie ma rzeczy doskonałych. Od razu mu powiedziałem, że ten film nie będzie lepszy. A on przez cały czas chce go przenieść na wyższy poziom sztuki filmowej, bo się za dużo naczytał. Po prostu szuka miodu w dupie. Z tego filmu nie zrobi się Szekspira, jest, jaki jest.

Czerwona Rewolucja, reż. Piotr Krzywiec.

Nie możesz go powstrzymać? Przecież jesteś reżyserem.

Ale to on jest teraz właścicielem filmu, tak zostało to zapisane w umowie sprzedaży Rewolucji: producent dał pieniądze i zrzeka się praw na korzyść innego producenta, który może robić z filmem, co chce. A nowy właściciel kompletnie się nie liczy z moim zdaniem – to był powód zerwania z nim. Wyciął całe postacie, stara się stworzyć jakąś swoją wizję filmu, którego nie wymyślił i przy którym dużo się nie narobił.

To jakiś totalny absurd.

Wszystkie wersje tego filmu są zablokowane. Kiedyś do mnie zadzwonił i powiedział, że wytnie koniec z happy endem. Uśmierci główną bohaterkę i zrobi z tego dramat.

Fragment wywiadu za: Krytyka Polityczna

Piotr Marecki (1976) – redaktor „Krytyki Politycznej”, wydawca, kulturoznawca. Adiunkt w Katedrze Kultury Współczesnej Instytutu Kultury UJ, wykładowca Krakowskiej Szkoły Wyższej. Współtwórca i redaktor naczelny interdyscyplinarnego magazynu „Ha!art” (1999–2008). Współautor głośnej antologii młodej literatury polskiej „Tekstylia” (2002), redaktor słownika młodej polskiej kultury „Tekstylia bis” (2006), redaktor książek o literaturze internetu (2002, 2003) oraz czasopismach kulturalnych (2005). Współautor wywiadu rzeki z Andrzejem Żuławskim (2008). Współtwórca i dyrektor Krakowskiej Szkoły Scenariuszowej. Laureat stypendium „Polityki”.

(nw)

Linki:
:: Kino niezależne - Wikipedia (pl)
:: Wydawnictwo Krytyka Polityczna

Komentarze

Dodaj komentarz: