Błękitna planeta w zielonych okowach; Václav Klaus

15.10.2008 
Kategoria: Klaus Václav, PWR SA, wywiad, książka, autor


Księgarnia…

…Aukcje

:: Błękitna planeta w zielonych okowach. Co jest zagrożone: klimat czy wolność?; Václav Klaus; Wydawnictwo PWR S.A. (10.2008).
:: Prezydent Czech Václav Klaus - wywiad Piotra Semki (fragment).

(…)

Piotr Semka: Czy porównywanie radykalnych ruchów ekologicznych z komunizmem nie jest zbyt mocne?

Václav Klaus: Nie wydaje mi się. Kilka dni temu czytałem w magazynie „Forbes” artykuł brytyjskiego historyka Paula Johnsona „The Nonsense of Global Warming” – „Bezsens globalnego ocieplenia”. Autor dodaje do dwóch fałszywych ideologii, o których pisałem, jeszcze trzecią i wymienia kolejno: marksizm, freudyzm i klimatyzm. Bardzo mnie ucieszyło, że tak ważny intelektualista ma poglądy podobne do moich.

Z lektury pana książki można odnieść wrażenie, że radykalni ekologowie to sieroty po komunizmie?

Nie twierdzę, że ich ruch powstał z komunizmu, czy też, że istnieje pomiędzy nimi jakaś bezpośrednia łączność. Ci ludzie pojawili się już po upadku komunizmu, istnieje jednak strukturalne podobieństwo sposobu myślenia. To są ludzie, którzy mają ambicje do dyktowania światu i ludziom, co mają robić, a co nie, i szukają tylko odpowiedniego pretekstu. Podobnie – tylko przy użyciu innego pretekstu – robili komuniści. Teraz owym pretekstem jest zagadnienie zmiany klimatu i hipoteza o globalnym ociepleniu.

(…)

Źródło inf.: RP.pl

“Sztucznie wywoływana panika, związana z rzekomo nieznanymi w przeszłości globalnymi zmianami klimatu i ich konsekwencjami dla przyszłości ludzkiej cywilizacji, nie może pozostać bez odpowiedzi ze strony milczącej, jak dotąd, większości racjonalnie myślących ludzi. Paniki tej nie wywołują naukowcy i jej istotą nie jest nauka. Jej istotą natomiast jest nadużywanie nauki przez pewną mocno antyliberalną, autorytarną ideologię, którą najlepiej określa słowo environmentalizm.
Ideologii tej - a wcale nie klimatologii - poświęcona jest ta książka. Została ona napisana przez ekonomistę, zajmującego wysoką pozycję polityczną, przede wszystkim dlatego, że takiego głosu brakuje w dyskusji toczącej się na świecie. (…) Bardziej traktuje ona o wolności człowieka i jej zagrożeniu przez environmentalistyczne ambicje, niż o zmianach średniej temperatury na Ziemi”.

[…]

Najważniejszym zadaniem ludzkości jest oddzielenie rzeczywistości od fantazji i prawdy od propagandy. Kwestia globalnego ocieplenia stała się symbolem tego problemu. Ustalona bowiem została jedna, politycznie poprawna prawda i kwestionować ją nie jest łatwo. Przyszłe generacje zapewne ze szczyptą rozbawienia dziwić się będą, że na początku XXI wieku rozwinięty świat wpadł w panikę z powodu wzrostu średniej temperatury o kilka dziesiątych stopnia i zastanawiał się, czy nie powrócić do czasów przedindustrialnych.
Kwestia globalnego ocieplenia coraz bardziej staje się polem zasadniczego starcia ideowego i politycznego naszej współczesności. Rzecznik tego tematu – environmentalizm – stał się dominującą alternatywą dla ideologii konsekwentnie i a priori ukierunkowanych na prawa i wolności ludzkie. Jest on poglądem światowym, który – w sposób radykalny i bez względu na towarzyszące mu efekty „lecących wiórów” (a wiec kosztem ograniczania ludzkich swobód i kosztem ludzkiego życia) – chce zmienić człowieka, jego zachowania, organizację społeczeństwa, system wartości. Po prostu – wszystko. Podejście environmentalistów do przyrody jest podobne do podejścia marksistów do praw ekonomicznych, dlatego że podobnie jak oni starają się naturalny rozwój świata (i ludzkości) zastąpić pozornie optymalnym, centralnym czy – jak dziś modnie się mówi: globalnym – planowaniem światowego rozwoju. A to nie jest możliwe. Spontaniczność ludzkiego rozwoju trzeba pozostawić samej sobie, nieskrępowaną przez żadnych apostołów prawd absolutnych. Inna droga prowadzi do katastrofy.
Każda dotąd próba „rozkazywania wiatrom i deszczom” okazywała się bardzo kosztowna, w dłuższym okresie czasu nieefektywna, a co więcej – niszczyła ludzką wolność. Próba environmentalistów nie może skończyć się inaczej. Środowiskiem najlepszym dla człowieka jest środowisko wolności. Właśnie i tylko przez jego pryzmat trzeba mierzyć wszelkie environmentalistyczne wyobrażenia i wszelkie żądania environmentalistów. Dlatego obecna debata o globalnym ociepleniu jest więcw swej istocie debatą o wolności.”

MÓWIĄ O KSIĄŻCE:

“Wystąpienie przeciwko dominującemu poglądowi – w sposób, w jaki czyni to Václav Klaus – wymaga wielkiej odwagi. W kwestii globalnego ocieplenia mamy bowiem do czynienia z owczym pędem przeciwników wzrostu gospodarczego, zwolenników kontrolowania życia człowieka, naukowców wabionych grantami badawczymi, międzynarodowych biurokratów i wszystkich czerpiących korzyści z obaw o zmiany klimatu. Przyroda pokaże, że się mylili”. - Fred Singer, profesor nauk environmentalnych, University of Virginia

“Analiza ruchu ekologicznego wymaga podejścia, które bierze pod uwagę aspekty gospodarcze, polityczne, historyczne, nauk przyrodniczych, psychologiczne i ideologiczne. Tę skomplikowaną sieć zależności Václav Klaus przeciął przy pomocy zasadniczego pytania: czy główną siłą napędową koncepcji globalnego ocieplenia jest solidna nauka, czy też kampania przeciwko wolności człowieka”. - Luboš Motl, fizyk, Harvard University

“Odróżnianie faktów od przypuszczeń nie jest łatwe. Lektura tej książki prowadzi do poważnego zastanowienia się nad współczesną histerią w sprawie global warming”. - George Kukla, Columbia University

“Ekologia jest i będzie przedmiotem sporów politycznych i sporów specjalistów. Spory te mają swoich wyśmiewanych buntowników, którzy stają przeciwko poglądowi większości i przeciwko dygnitarzom, zasłaniającym się swoimi urzędami i autorytetem władzy zwierzchniej. Prezydent Klaus jest powątpiewającym buntownikiem”. - Karel Steigerwald, pisarz i dziennikarz

.

Linki:
:: Václav Klaus - oficjalna strona
:: Václav Klaus - Wikipedia (pl)
:: Wydawnictwo PWR S.A.

Komentarze

Komentarze (1) do Błękitna planeta w zielonych okowach; Václav Klaus

  1. Ekoterror :: 10.12.2008 , 11:41

    Klaus jako jedyny polityk na świecie ma odwagę powiedzieć wprost, to o czym od dawna wiedza naukowcy, a boją się przyznać inni politycy: globalne ocieplenie to bzdura!

Dodaj komentarz: